Vanmorgen vroeg hebben we Saigon verlaten om naar de Mekong delta te rijden. Dit is een gebied waarin de grote Mekong rivier zich opsplitst in vele grotere en kleinere stromen. Het is een vruchtbaar gebied waarin boten en bootjes een belangrijk transportmiddelzijn. Hier wordt veel groente, fruit en rijst geteeld. Omdat het hier en daar moerassig is, was het destijds een uitstekende schuilplaats voor de Vietcong. We hebben in een traditioneel bootje met z'n tweetjes een tochtje gemaakt door het moeras waarin het districtshoofdkwartier van de Vietcong gevestigd was. Het was een dichtbegroeide jungle waar een wirwar van watertjes doorheen liep. De Amerikanen wisten kennelijk ook dat de Vietcong hier zat, want tijdens de vaartocht kwamen we verscheidene met water gevulde bomkraters tegen. We vervolgden onze reis naar Can Tho, waar we zullen overnachten. We zijn de stad ingegaan en ontdekten dat de locals vrijwel geen woord Engels spreken. Dat bleek maar weer in een soort café waar wij een ijskoffie wilden bestellen. De man begreep ons dachten we. Maar hij kwam terug met een papiertje in zijn hand, liet het ons zien, knikte en lachte vriendelijk. Daar stond iets in het Vietnamees opgeschreven. God mag weten wat! Wij hebben maar terug geknikt en ja hoor... hij kwam met twee mierzoete ijskoffies aanzetten. Ook op de lokale markt moet je met handen en voeten iets duidelijk maken.

Het hotel waar wij één nacht blijven ligt prachtig aan de Mekong rivier. Vanaf ons balkon hebben we een mooi uitzicht. Morgen begint het laatste deel van de rondreis. Eerst gaan we hier in de buurt nog naar een floating market en dan door naar onze eindbestemming Phan Thiet waar we hopelijk nog zes dagen van het strand kunnen genieten en een beetjebijkomen.