Hué is een heel oude keizerlijke hoofdstad die zwaar getroffen is tijdens de Vietnamoorlog. Aan de bevolking is dat niet te merken. Zoals overal in Vietnam zijn de mensen vriendelijk en hulpvaardig. Hun kennis van het Engels is in het algemeen nog beperkt. De alleroudsten hebben soms nog Frans geleerd op school, de generatie daarna kreeg Russisch als tweede (en soms derde) taal en de jongeren leren nu een beetje Engels.

We bezochten de citadel en de keizerlijke stad. Het belangrijkste gedeelte, de Verboden Purperen Stad,is in 1968 vrijwel volledig verwoest doorhet Amerikaanse leger. De Vietcong had zich hierin namelijk verschanst en de Amerikanen wilden ze er kost wat kost uit hebben.

Toch hebben we in het overige deel nog heel wat interessante gebouwen gezien. Op zo'n moment is het makkelijk om onze gids Mao (zo heet hij echt) bij ons te hebben. Hij vertelt alles, een papieren reisgids gebruiken we wel als voorbereiding, maar deze is eigenlijk niet nodig.

Het was weer bloody hot en vochtig, zodat het zweet ons spontaan aan alle kanten uitbrak en wij met vochtige shirtjes tussen de gebouwen rondliepen. Daarom hebben wij onszelf maar weer beloond met hetzelfde lekkere zwembad + biertjecocktailvan de vorige dag en waren we helemaal niet jaloers op degenen die als excursie een boottocht over de Parfumrivier gingen maken. Wel hoorden we dat dat ook de moeite waard was geweest.

's Avonds lekker gegeten en gedronken in een leuk restaurantje voor een prijs die zelfs inde voormalige Oostbloklanden bijna niet haalbaar is: 4 euro!

Morgen vertrekken we naar Hoi An.