Een mooie rit door de bergen, bracht ons naar het hooggelegenDa lat. Omdat de Fransen hier vaak verkoeling zochten in de tijd dat Vietnam nog een kolonie van Frankrijk was, zijn veel huizen groot en in een Europese stijl gebouwd. Dat geeft je soms het gevoel dat je door een Frans dorp loopt. De Vietnamezen noemen Da Lat vaak 'klein Parijs', maar dat is overdreven. Ook de natuur doet hier Europees aan. Dankzij het koele klimaat (ongeveer 20 graden) kunnen hier aardbeien groeien, wat in Vietnam een vrijwel onbekende vrucht is. Ook kom je hier veel Europese bloemsoorten tegen. Veel parken en pleintjes worden hiermee opgefleurd. Wij hebben o.a de Vallei van de Liefde bezocht, evenals een bloementuin. Onze gidswas er verrukt over maar zei er direct bij dat de Nederlanders er niet zo snel van onder de indruk zijn. Grappig is het wel dat wij foto's van Vietnamezen maken, maar dat zij minstens evenveel foto's van ons maken. Verder hebben we het buitenverblijf van Bao Dai,de laatste keizer, nog bezocht. Ditis eigenlijk een groot huis dat nogal eenvoudig ingericht was.

Verrassend was dat onze gids een bezoek aan het gekkenhuis aankondigde. Wij vroegen ons af of we wel mee konden doen aan een soort van aapjes kijken, maar gelukkig bleek hij een 'gek huis' te bedoelen. Nederlands is en blijft een moeilijke taal... Het was een slechte Gaudi-imitatie, bedacht door de dochter vande toenmalige president, die in Moskou architectuur gestudeerd had en die ook wel eens iets aparts wilde doen.

Na de nodige bezichtigingen hebben we met de meeste leden van ons reisgezelschap zelf een excursie naar een bijzondere pagode georganiseerd. Het vooroorlogse treintje bracht ons in een vooroorlogs tempo naar het dorpje waar dit enorme bouwwerk staat. De regen, die steeds heviger neerviel, maakte dat we van verdere activiteiten afzagen en terugkeerden naar ons hotel.

Morgen weer eens vroeg op: 6 uur. We gaan naar Saigon (Ho Chi Minh Stad).